تفاوت های سفازولین وسفالوتین(کفلین)
-ا ما سفازولين ؛ يك آنتى بيوتيك ديگه است از همون خانواده سفالوسپورينها! و با سفالوتين فرق داره! تنها علتى كه احتمالا باعث شده خيليا به اشتباه فكر ميكنن كِفلين (سفالوتين) همون سفازولينه، اينه كه آثار درمانى سفالوتين و سفازولين كاملا مشابه هست!
– همينجا ياد بگيريد كه سفازولين و سفالوتين (كِفلين) هردو براى درمان عفونتهاى گرم مثبت مثل استاف و استرپ بكار ميرن. و از طرفى آنتى بيوتيك هاى خيلى خوبى هستن براى پروفيلاكسى قبل از بسيارى از اعمال جراحى!
پس كِفلين، سفازولين نيست! اما ايرادى هم نداره كه به اشتباه بجاى هم بكار ميرن.
Cefazolin (as sodium)سفازولین
موارد و مقدار مصرف:
عفونتهاي شديد تنفسي، مجاري ادراري - تناسلي، پوست، بافت نرم، استخوان و مفاصل؛ مجاري صفراو ي، سپتي سمي، آندوکارديت ناشي از ارگانيسمهاي حساس، پيشگيري از عفونت هاي جراحي، جراحي کثيف.
بزرگسالان: مقدار 250 ميلي گرم هر هشت ساعت تا يک گرم هر هشت ساعت تزريق عضلاني يا وريدي مي شود.
حداکثر مقدار مصرف بزرگسالان 12 گرم در روز در شرايط مخاطره آميز است.
کودکاني که بيش از يک ماه سن دارند: 25 تا 100 ميلي گرم/کيلوگرم به صورت عضلاني يا وريدي روزانه در دوزها ي منقسم هر 8 ساعت.
مقدار مصرف در نارسايي کليه: مقدار مصرف يا فواصل زماني مصرف با يد بر اساس ميزان نارسايي کليوي، شدت عفونت، حساسيت ارگانيسم و سطح سرمي دارو تنظيم گردد. دارو به وسيله همودياليز قابل برداشت مي باشد، بنابراين بيماراني که تحت همودياليز قرار مي گيرند، احتياج به تنظيم دوز دارو دارند.
جدول 1 - مقدار مصرف سفازولين در نارسايي کليه
کليرانس کراتينين
(ml/min)
مقدار مصرف در بزرگسالان
54-35
34-11
10 يا کمتر
مقدار کامل دوز هر هشت ساعت يا به دفعات کمتر.
نصف مقدار معمول هر 12 ساعت.
نصف مقدار معمول هر 24-18 ساعت.
کليرانس کراتينين
(ml/min)
مقدار مصرف در کودکان
70-40
40-20
20-5
60% دوز نرمال روزانه هر 12 ساعت.
25% دوز نرمال روزانه هر 12 ساعت.
10% دوز نرمال روزانه هر 24 ساعت.
- 1g : ويال
کودکان: درست مشابه بزرگسالان تنها با دوز 20-30 mg/kg.
افزايش سمت کليوي دارو با آمينوگليکوزيدهايي نظير: کوليستين، پلي ميکسين بي يا وانکومايسين،
افزايش سينرژيستيک خاصيت ضد ميکروبي در مصرف همزمان با پني سيلين ها يا آمينوگليکوزيدها.
2. توجه به کاهش حجم ادرار در بيماران با نارسايي کليه، دچار هيدراتاسيون و تحت درمان با مقادير زياد دارو به علت خطر بروز سميت کليوي.
3. بررسي منظم و دوره اي مطالعات هماتولوژيک شامل PT، PTT و بررسي عملکرد کليوي و کبدي در استفاده از دوزهاي بالا و طولاني مدت دارو.
4. اطلاع به پزشک در صورت بروز هرگونه علامتي از خونريزي مانند کبودي روي پوست و يا خون دماغ شدن.